Tihbat
Rodzaj gry: Mancala dwuosobowa dwurzędowa bez magazynów; plansza 2×2 z siewem pojedynczego okrążenia w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara; pierwsze ziarno wysiewane do dołka źródłowego; zbicia wyłącznie po własnej stronie gracza, przy parzystych sumach do ośmiu.
Zagraj w tę grę w przeglądarce
Przegląd
Tihbat to intrygująca miniaturka mankali, w którą bawią się dzieci — zarówno dziewczynki, jak i chłopcy — z prowincji Taourirt w regionie Oriental w północno-wschodnim Maroku. Gra zwróciła na siebie międzynarodową uwagę w lutym 2006 roku, gdy pedagog Lalo Kinast ujrzał dzieci marokańskiej diaspory bawiące się nią z wielkim entuzjazmem w Flix, nadbrzeżnym mieście w Katalonii w Hiszpanii. Kinast zebrał ustnie obowiązujące reguły i podzielił się nimi z katalońskim badaczem gier Víktorem Bautistą i Rocą.
Przy mikrosiatce zaledwie czterech zagłębień (dwa rzędy po dwa dołki) Tihbat jest jedną z najmniejszych autentycznych mankali dwurzędowych, jakie kiedykolwiek udokumentowano. Mimo niewielkich rozmiarów gra generuje bogatą złożoność taktyczną dzięki ponownemu sianiu do dołka źródłowego oraz jednej obronnej regule zbicia, która nagradza hodowanie parzystych grup wyłącznie na własnym terytorium źródłowym.
Plansza
- Rzędy/szeregi: Dwa
- Dołki w rzędzie: 2
- Magazyny: Brak
- Bite na dołek na start: 7 sztuk (małe kamyczki lub ziarna)
- Ziarna łącznie: 28 sztuk
- Każdy uczestnik kontroluje dwa zagłębienia po swojej stronie układu 2×2.
Jak grać
- Gracze wykonują tury naprzemiennie. W swojej turze gracz zbiera wszystkie bity z jednego ze swoich dwóch dołków źródłowych.
- Siew od źródła: gracz kładzie pierwsze ziarno wprost do właśnie opróżnionego dołka, zanim rozsieje pozostałe ziarna po jednym wzdłuż toru przeciwnego do ruchu wskazówek zegara wokół planszy.
- Siew kończy się po jednym okrążeniu, gdy wszystkie zebrane bity zostaną postawione.
- Jeśli gracz nie może się ruszyć, ponieważ oba dołki źródłowe są puste, przechodzi turę, dopóki bity nie powrócą na jego terytorium.
Zbieranie
- Zbicie następuje tylko wtedy, gdy ostatnie ziarno tury wpadnie do dołka leżącego po własnej stronie aktywnego gracza.
- Jeśli ten dołek źródłowy osiągnie parzystą sumę nieprzekraczającą ośmiu sztuk (czyli dokładnie 2, 4, 6 lub 8 bitów), wszystkie bity z tego dołka zostają zebrane i zdjęte z planszy.
- Wpadnięcia na terytorium przeciwnika nigdy nie wywołują zbicia.
Koniec gry i zwycięstwo
- Gra kończy się, gdy wszystkie bity zostały zebrane albo gdy plansza wpada w impas.
- Ponieważ skąpe konfiguracje (jak cztery luźne bity krążące bez końca po maleńkim torze) mogą powtarzać się w nieskończoność, każda powtórzona pozycja planszy przy tym samym graczu do ruchu automatycznie prowadzi do remisu lub rozstrzygnięcia, przy czym pozostałe bity dzieli się po równo między zawodników.
- Zwycięzcą zostaje ogłoszony gracz, który zgromadził najwięcej zebranych ziaren.
Uwagi
- Wraz z grami takimi jak Modiar, Tihbat reprezentuje marokańską tradycję projektową, która nakazuje, aby pierwsze ziarno siewu okrężnego trafiało do dołka źródłowego (sowOriginFirst). Dzięki temu dołki rzadko pozostają puste na długo.
- Ograniczenie zbieceń wyłącznie do dołków po własnej stronie (owareChainOwnSideOnly) przesuwa paradygmat taktyczny od agresywnych najazdów granicznych ku starannej preparacji domowej: gracze celowo nawożą własne dołki, by przywitać przyjazne ostatnie ziarno i zebrać parzystą zdobycz.
Source: Mancala World – Tihbat