Adji-Boto

Speltype: Tweespelers-twee-rijige mancala met twee eindstores, vijf gaten per rij, tien zaden per gat — enkelomloop-zaaiing waarbij één stuk op zijn plaats achterblijft; voorwaartse ketenvangsten op een oneven aantal zaden (1, 3 of 5); openingsbeperkingscyclus; einde bij wederzijdse blokkade

Speel dit spel in je browser

Overzicht

Adji-Boto is een traditionele mancala die gespeeld wordt door de saramaka (saramaccan) Marrons die het regenwoud langs de Suriname-rivier in Zuid-Amerika bewonen. Uniek onder de mancala's van de Nieuwe Wereld door de zwaarte van haar rituelen, werd Adji-Boto traditioneel uit inheems cederhout gesneden in de vorm van een boot of een kruk, en uitsluitend door volwassen mannen gespeeld tijdens treurnachten (kee of tjutju). Het spel diende om de ziel van de overledene te troosten en te vermaken voor de laatste reis naar de geestenwereld. Het eerst etnografisch vastgelegd in de jaren twintig en dertig van de twintigste eeuw door de Amerikaanse antropoloog Melville J. Herskovits in zijn veldwerk over de afro-Surinaamse cultuur, wordt het spel gespeeld met de glanzende grijze zaden van de wilde nickernutboom (Guilandina bonduc, lokaal adji genoemd), waar het spel zijn naam aan ontleent.

Bord

         [ Store van Speler 1: Boto ]
   [ 0 ] [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]   <- Speler 1
   [ 9 ] [ 8 ] [ 7 ] [ 6 ] [ 5 ]   <- Speler 0
         [ Store van Speler 0: Boto ]

Speluitleg

Vangen

Einde van het spel en winnaar

Notities


Source: Mancala World – Adji-boto