Pasu Pondi
Rodzaj gry: Mancala dwuosobowa dwurzędowa bez magazynów, 7 dołków w rzędzie — siew sztafetowy w stylu indyjskim zgodnie z ruchem wskazówek zegara; czwórki powstałe w połowie siewu zbiera właściciel dołka, a pondi zmiata ponad pustym dołkiem docelowym
Zagraj w tę grę w przeglądarce
Przegląd
Pasu Pondi ("zmiatanie czwórek", z tamilskiego pasu oznaczającego "krowa" i pondi oznaczającego "zmiatać") to starożytna gra mankali z południa Indii, uprawiana przede wszystkim przez tamilskie kobiety w wiejskich wioskach całego Tamil Nadu. Choć sporadycznie rozstawiana na otwartych podwórzach, gra jest tradycyjnie zarezerwowana na dzienną rozrywkę i rzadko bywa rozgrywana po zmroku. Partie trwają nierzadko kilka godzin i przyciągają tłumnie radosnych przyjaciół i krewnych, którzy obserwują, doradzają i świętują decydujące ruchy. Gra została po raz pierwszy udokumentowana w sposób systematyczny przy doktor L. S. Saraswathi w 1995 roku i wykazuje silne pokrewieństwo genealogiczne z grami takimi jak Pallam Kurie i Pandi, opisanymi przez Lynna Rohrbough w 1955 roku.
Plansza
- Rzędy: 2
- Dołki w rzędzie: 7 (łącznie 14 dołków do gry)
- Magazyny: Brak (zabite bity odkłada się do rezerw graczy)
- Bite na dołek na start: 5 (niektóre lokalne tradycje czasem zastępują tę liczbę sześcioma bitami)
- Każdy gracz kontroluje rząd siedmiu dołków po swojej stronie planszy.
Jak grać
- W Pasu Pondi siew postępuje ściśle zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół planszy.
- W swojej turze gracz zbiera wszystkie bity z dowolnego niepustego dołka swojego rzędu i rozdziela je zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zostawiając po jednym bicie w każdym kolejnym dołku.
- Siew przebiega kolejnymi okrążeniami sztafetowymi w stylu indyjskim: gdy ostatni bit w ręku zostaje postawiony w dołku, gracz podnosi wszystkie bity z bezpośrednio następującego dołka i kontynuuje siew w kolejnym okrążeniu.
- Tura kończy się, gdy ostatni bit w ręku wpadnie do dołka, bezpośrednio po którym znajduje się pusty dołek.
- Gra kończy się, gdy wszystkie ziarna na planszy skupią się po jednej stronie; pozostałe ziarna przejmuje gracz będący właścicielem tych dołków.
- Mecz wielu partii: między partiami uczestnicy uzupełniają swoje dołki ziarnami po 5 sztuk każdy, czerpiąc je ze swoich zgromadzonych zbieceń. Dołki, których nie da się w pełni uzupełnić, pozostają zamknięte i są pomijane podczas gry. Mecz trwa, dopóki któryś z graczy nie jest w stanie wypełnić nawet jednego dołka.
Zbieranie
- Czwórka właściciela dołka (Pasu): w dowolnym momencie siewu, jeśli dołek zacznie zawierać dokładnie cztery bity, właściciel tego dołka natychmiast zbiera wszystkie cztery.
- Zbieranie przez puste dołki (Pondi): gdy tylko tura skończy się dlatego, że dołek następujący po ostatnim depozycie jest pusty, jeśli dołek bezpośrednio po tym pustym dołku jest zajęty, aktywny gracz zbiera wszystkie bity z tego zajętego dołka.
Koniec gry i zwycięstwo
- Partię wygrywa gracz, który zbierze najwięcej ziaren.
- W meczu wielu partii zwycięstwo należy do gracza, który doprowadzi przeciwnika do całkowitego wyczerpania, zostawiając go bez możliwości wypełnienia choćby jednego dołka.
Uwagi
- Pasu Pondi wyróżnia się siewem zgodnym z ruchem wskazówek zegara, co jest rzadkością wśród mankali dwurzędowych Azji Południowej, które częściej preferują rozdział przeciwny do ruchu wskazówek zegara. Oba mechanizmy zbicia odzwierciedlają tytuł gry: pasu oznacza zbiór czterech bitów w połowie siewu przez właściciela dołka, a pondi to końcowe zmiatanie ponad pusty dołek.
Source: Mancala World – Pasu Pondi